
ผลการสำรวจ 2025
การติดตามความคืบหน้าของภูมิภาคเอเชียสู่อนาคตที่ปราศจากกรง
รายงาน Asia Cage-Free Tracker ประจำปี 2025 ได้ดำเนินการประเมินบริษัทจำนวน 95 แห่งในห้าตลาดหลัก ได้แก่ ประเทศอินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น มาเลเซีย และไทย โดยสะท้อนให้เห็นถึงการมีส่วนร่วมของภาคธุรกิจที่ขยายตัวเพิ่มขึ้น ในขณะเดียวกัน ความคืบหน้าในการเปลี่ยนผ่านสู่การจัดหาไข่ไก่จากระบบไร้กรงยังคงไม่สม่ำเสมอทั่วทั้งภูมิภาค แม้จะมีบริษัทที่ให้คำสัญญามากขึ้น แต่ความโปร่งใสและการนำไปปฏิบัติยังแตกต่างกันอย่างชัดเจนในแต่ละประเทศ
ผลลัพธ์สำคัญโดยสรุป
95
มีการประเมินบริษัทจำนวน 95 แห่ง (เพิ่มขึ้นร้อยละ 22 จากปี 2024)
14.7%
ร้อยละ 14.7 ของบริษัทได้บรรลุเป้าหมายหรือใกล้บรรลุเป้าหมายการจัดหาไข่ไก่จากระบบไร้กรงครบ 100%
3.2%
ร้อยละ 3.2 แสดงให้เห็นถึงการดำเนินงานในระดับที่เข้มแข็ง (ร้อยละ 70-98.9)
13.7%
ร้อยละ 13.7 ยังอยู่ในระยะเริ่มต้นของการดำเนินงาน (ร้อยละ 1-39.9)
34.7%
ร้อยละ 34.7 รายงานข้อมูลเฉพาะในระดับโลก โดยไม่มีการแยกข้อมูลสำหรับภูมิภาคเอเชีย
29.5%
ร้อยละ 29.5 ไม่มีการรายงานข้อมูลใด ๆ ต่อสาธารณะ
บริษัทมากกว่าร้อยละ 75 ทั่วทั้งภูมิภาคได้กำหนดกรอบเวลาการดำเนินกา รไว้ในปี 2025 หรือก่อนหน้า ทำให้ปีนี้เป็นช่วงเวลาชี้ขาดด้านความรับผิดชอบและความคืบหน้าในการขับเคลื่อนการเปลี่ยนผ่านสู่ระบบไร้กรงในภูมิภาคเอเชีย
ข้อมูลสำคัญอื่น ๆ
ในบรรดาบริษัทจำนวน 95 แห่งที่ได้รับการติดต่อและถูกรวมอยู่ในรายงาน พบว่า 28 แห่งเป็นโรงแรม 37 แห่งเป็นร้านอาหาร คาเฟ่ และ
เบเกอรี่ 6 แห่งเป็นธุรกิจจัดเลี้ยงหรือบริการอาหาร 15 แห่งเป็นผู้ผลิต 4 แห่งเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต และ 5 แห่งอยู่ในภาคการเดินทางและการท่องเที่ยว

ความท้าทาย
สาเหตุที่ถูกกล่าวถึงอยู่บ่อยครั้งอันเป็นอุปสรรคต่อการเปลี่ยนผ่านของบริษัทสู่การจัดหาไข่ไก่จากระบบไร้กรง ได้แก่
วิกฤตทางเศรษฐกิจ: บริบทปัจจุบัน เช่น วิกฤตทางสังคม วิกฤตเฉพาะภาคส่วน และวิกฤตทางเศรษฐกิจ ส่งผลให้เกิดความท้าทายตลอดห่วงโซ่การผลิต การจัดซื้อ และการค้าปลีก
ต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้น: ต้นทุนระหว่างไข่ไก่จากระบบไร้กรงกับระบบการผลิตอื่น ๆ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะในประเทศเอกวาดอร์และอุรุกวัย
ข้อมูลที่คลาดเคลื่อน: ผู้ผลิตบางรายไม่ได้ให้ข้อมูลที่ถูกต้องครบถ้วนเกี่ยวกับสภาพสวัสดิภาพสัตว์ในระบบการผลิตของตน
การผลิตไข่ไก่จากระ บบไร้กรงในรูปแบบแปรรูปภายในประเทศที่จำกัด: ผู้ผลิตไข่ไก่จากระบบไร้กรงส่วนใหญ่มุ่งเน้นการผลิตไข่เปลือกเป็นหลัก
การจัดซื้อไข่เหลว: การจัดซื้อผลิตภัณฑ์ประเภทนี้ในปริมาณมากยังมีอยู่อย่างจำกัด
การติดตามตรวจสอบห่วงโซ่การผลิต: ผลิตภัณฑ์นำเข้ามักมีข้อมูลที่ชัดเจนเกี่ยวกับแหล่งที่มาของวัตถุดิบ แต่ผลิตภัณฑ์ภายในประเทศกลับไม่จำเป็นต้องเปิดเผยรายงานโดยละเอียด ส่งผลให้การตรวจสอบการใช้ไข่ไก่จากระบบไร้กรงเป็นไปได้ยาก
ข้อมูลของผลิตภัณฑ์ที่จ้างผลิตภายนอก: การขาดข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่จ้างผลิตภายนอก ซึ่งอาจมาจากระบบกรงตับ ทำให้การยืนยันผลกระทบเชิงบวกต่อชีวิตของแม่ไก่เป็นไปได้ยาก